Once

ديروز تونستم Once رو ببينم

خيلي خوب بود، خيلي!

رفتم سفر

تو اين مدت اتفاقاي عجيب و خوبي برام افتاده، ولي از اونجا كه تا سه ساعت ديگه بايد حركت كنم -دارم ميرم يه سفر خاص – و هنوز هيچيمو نچيدم تو كوله بعد از برگشتنم خيلي چيزا برا نوشتن دارم و شايدم با هم سفرنامه ماسوله رو تموم كرديم

Masoleh-Part4

بعد از اينكه آقايون قايقران به اين نتيجه رسيدن كه ما از ديدن چيزهايي كه يه روزي وسطشون گل نيلوفرآبي بوده سير شديم تصميم گرفتن ما رو برگردونن و اينجوري بود كه در جهت ريزش قطره هاي بارون و در حالي كه قطره ها مثل خلبان هاي کامیکازی خودشونو به سر و صورتم مي كوبيدن رفتيم وسط نيزارها. حس وحشتناكي داشتم چون علاوه بر تحمل ضربه هاي بارون كه بعد از يه مدت آدم رو عصبي مي كنه، دنياي اونور عينكمو دون دون مي ديدم و بد نيست به اينا گرفتگي 100% گوش رو هم اضافه كنيد!!!! و تنها چيزي كه خوشحال نگهم داشته بود سرعت بالاي قايق بود!

ديگه داشتيم به اسكله مي رسيديم و گوشهايه منم كمي باز شده بود كه آخرين شيرين كاري آقاي قايقران رو هم ديديم و حدود 5 ثانيه بعد از اينكه ازم پرسيد بند دوربينت تو دستته تقريبا به اندازه 2 متر از سطح آب فاصله داشتم و تو هوا معلق شدم و بلافاصله احساسي شبيه كوبيده شدن يه پتك گنده تو سرم، كه انگار قرار بود ازم يه آكاردئون فوري بسازه رو تجربه كردم !!!!!!! و اين اتفاق 5 بار تكرار شد!!! و در تشريح اين احساس براي اينكه بهتر دركم كنيد مي تونم ازتون بخوام تصور كنيد كه اون آمپولي رو كه تو دندون پزشكي تو لثه ميزنن انگار به نشمين گاه آدم بزنن!!!!!!!!!!!! خلاصه تا 5 دقيقه نشيمنگاهم (گلاب به روتون) در حالت بي وزني قرار گرفت يا حداقل من اينطوري فكر مي كردم!!!! و بالاخره پياده شديم از اين كروكديل هاي آهني !!! و اون پيرمرده كه براتون گفتم درست مثل جادوگر داستان جك و لوبياي سحر آميز جلومون سبز شد و  شروع كرد به خوندن :0

اينجوري كه من پيش ميرم بعيد مي دونم تا يه ماه ديگم بتونم شما رو به ماسوله برسونم!!! ولي شما نا اميد نشين ادامه دارد …