سفرنامه قشم-6

بعد از ترك ساحل و خرچنگ هاي زيبا راهيه غار نمك شديم كه به گفته حسن بزرگترين غار نمكي جهانه (من شخصاً راجع به اين موضوع تحقيق نكردم)- مي گفتم: تو راه با يكي از گونه هاي خزندگان روبرو شديم كه حسن تابحال نديده بودش و احتمال مي داد كه حتي يه گونه جديد باشه(عكس زير)

غار نمك

قسمت مهمش اينجاست وقتي رسيديم خونه ديگه شب شده بود و يه قليه ماهيه خوشمزه انتظارمون رو مي كشيد، جاي همتون خالي

و شب ديگري رو تو اين جزيره رويايي گذرونيدم و از پس اون صبح ديگري رو كه با نوني كه با ادويه و تكه هاي ماهي درست شده بود شروع كرديم (اين نونه فوق العاده بود، اصلا يه چيزي بود در حد بيكن ) و تخم مرغ و …

دليل طولاني شدن اين سفرنامه اينه كه نوشتنش افتاده به آخر سال و كار زياد و …!!! پس پوزش مي طلبم بابت نوشتن مجدد “ادامه دارد ….”

اينم عكس خودم :)

سفرنامه قشم-5

هنوز 1 كيلومتر از اون ساحل رويايي دور نشده بوديم كه مونا يه چيزايي رو نشونمون داد كه از دور شبيه صف نون سنگك ماه رمضون بود (ريز و طولاني) و عطيه يهو فرياد زد خرچنگ و نان-استاپ به سامان مي گفت نگه دار و سامان نگه داشتو ما مثل بنز دويديم  طرفشون كه با هر قدم نزديك تر شدن شاهد بهم خوردن صف نون سنگك بوديم و اين موجودات آدم گريز هر كدوم به يكسو و البته مثل ما و در حد بنز شروع كردن به فرار!!!

بعد از تعقيب و گريز فراوان، يكيشون كه هيچ سوراخي براي قايم شدن پيدا نكرد مثل ابلها يكم گل ريخت رو سرش و يكي از چشماشم ازگل آورد بيرون كه ببينه ما چيكار مي كنيم!!

مام كار درستو كرديم يعني از گل درش آورديم و يكم تكونديمش كه گلاش بره و همه باش عكس يادگاري انداختيم كه اينجا قابل نمايش نيست.

بعدش عطيه خواست باش يه عكس تكي بگيره ولي چون قدش بلند بود تو كادر جا نشد!!! (به ترتيب: جلو خرچنگ – پشت سرش عطيه)

و عطيه نشست!!! ولي بازم تو كادر جا نشد، حتي مونا اومد كنارش وايساد و سعي كرد جاش بده ولي بازم نشد!!! (به هر حال خدا به هر كس يه استعدادي داده ديگه!) – من خودم شنيدم كه خرچنگه هي زير لب مي گفت ابلها، ابها، ابلها (دقيقاً 3 بار گفت و با گوشاي خودم شنيدم)
دوستمون كه به شيرين عقلي ما پي برده بود عقب عقبكي ما رو ترك كرد و ما هم اونو

ادامه دارد …